Directrice onder de loep
Paaskermis Deventer 2018
25 maart 2018
Jubileum jaar St. IJssellandschap afgesloten
25 maart 2018
Laat alles zien

Elke maand zoomen we in op een ondernemer uit Diepenveen of Borgele. Deze maand nemen we Nanneke Pol, Directrice van basisschool de Zonnewijzer in Diepenveen onder de loep.

Hoe was u als jong meisje?

Ik ben opgegroeid in Twello in een gezin van 8 kinderen waarvan ik de derde ben. Een groot gezin waar mijn ouders bewust voor hebben gekozen. Mijn vader heeft nog steeds een eigen schildersbedrijf in Twello en mijn moeder was altijd thuis voor de kinderen, 4 jongens en 4 meiden. Ik wist als klein meisje altijd al wel wat ik wilde. Ik was zelfverzekerd, eigengereid, altijd bezig en kletste graag. Mijn ouders zijn gelukkig  gezond en met mijn broers en zussen heb ik een zeer goed contact, iedereen woont in Twello.

Hoe is uw loopbaan verlopen voor uw huidige functie als Directrice

In het jaar 2000 ben ik afgestudeerd aan de Katholieke Pabo in Zwolle. Op 23 jarige leeftijd begon ik als leerkracht op de Sint Bernardusschool in Colmschate waar ik 12 jaar heb gewerkt. De eerste 6 jaar als leerkracht van groep 8, dat was de groep waar mijn passie lag. In 2006 werd ik moeder van dochter Nikki en ben parttime gaan werken in verschillende bovenbouwgroepen. Toen werd het voor mij een combinatie van 2 dagen voor de klas en 1 dag adjunct-directeurschap op die school. In 2007 en 2010 zijn mijn beide zoons Jack en Bobby geboren. Tussen de zwangerschappen door heb ik de 3 jarige opleiding tot Schoolleider gevolgd.  In 2011 kreeg de toenmalige directeur een hartinfarct en ben ik een jaar vervangend directeur geweest. Na dit jaar bood het bestuur mij een baan aan op de Zonnewijzer in Diepenveen, hier werk ik nu al weer 6 jaar als directeur. Ik heb het hier heel erg naar mijn zin. Een fantastische school met een professioneel, hardwerkend en enthousiast team,  7 mannen en 8 vrouwen. Samen met het team heb ik alles opnieuw op mogen bouwen op ieder vlak. Een geweldig leuk en succesvol proces. Ik rij elke dag met plezier naar Diepenveen toe. Het dorpse karakter van de school spreekt mij enorm aan.

Waar is uw liefde voor het onderwijs ontstaan?

Heel cliché maar toen ik klein was keek ik tegen de juffen en meesters van mijn school op. Dat wilde ik ook wel graag doen. Ik vond kinderen leuk en wilde ze heel graag wat leren.

Hoe ervaart u zelf het onderwijs vandaag de dag?

Ik voel mij bevoorrecht dat ik in het onderwijs werkzaam ben. Tegenwoordig wordt er veel negatieve aandacht besteed aan het onderwijs in het kader van werkdruk, passend onderwijs, salaris e.d. Ik vind dat leerkrachten hard moeten werken maar het is een erg mooi beroep. Je mag elke dag met een klas vol kinderen werken, ze iets leren en bovenal een veilige en vertrouwde plek bieden. Ervoor zorgen dat kinderen met plezier naar school toe gaan.  Ik geniet elke dag van het feit dat de leerkrachten op mijn school vol passie voor de klas staan. Ze hebben hun hart bij de kinderen liggen en denken niet in kaders en regeltjes. Er wordt bij ons gekeken naar wat een kind nodig heeft.  Daarnaast vind ik het leuke van het onderwijs in deze tijd dat er zoveel extra geboden wordt. Techniek, muziek, natuur, workshops, cultuur, uitstapjes. Allemaal zaken die naast de vakgebieden zo ontzettend belangrijk zijn en waar kinderen heel veel van leren. Kinderen worden meer klaargemaakt voor de maatschappij tot zelfverzekerde personen. Ik vind het onderwijs nu meer bieden dan toen ik zelf op de basisschool zat.

Welk moment in uw leven vergeet u nooit meer?

25 augustus 2013. Dit was de dag dat het met onze (toen) 5 jarige zoon Jack heel slecht ging. Op de eerste hulp kreeg hij al de diagnose Diabetes type 1. Dat was een heel heftige tijd. Hij zou als hele jonge leerling de stap maken naar groep 3 en kreeg toen deze diagnose. Onze wereld stond op zijn kop. Wij moesten leren omgaan met prikken, insuline spuiten en koolhydraten tellen. Ook had het impact op ons gezin. We moesten strak in de structuur thuis en spontane dingen konden niet altijd meer. Inmiddels hoort het bij het leven we weten niet anders meer. Wij zijn heel trots op Jack maar ook op Nikki en Bobby. Elk jaar op 25 augustus vieren we Jack zijn  ‘diabetesverjaardag’. Dan is het niet echt feest maar alle drie krijgen ze een klein cadeautje. Gewoon omdat we heel trots op hen zijn. Ik zit zelf in het onderwijs en had nooit gedacht dat zoiets zoveel impact kan hebben op een heel gezin. Ik denk dat ik daardoor ouders op school met zorg heel erg goed kan begrijpen.

Daarnaast werd ik in 2016 zelf geconfronteerd met een kwaadaardige melanoom, dat was ook even moeilijk. De behandeling is goed afgelopen. Het maakt je als mens kwetsbaar.

Hoe deelt u graag uw vrije tijd in?

Ik woon in een mooi huis in Twello en daar gaat veel vrije tijd in zitten. Daarnaast hou ik van winkelen, naar de schouwburg gaan en lekker eten met vrienden en loop twee keer per week hard. Met twee van mijn kinderen, Nikki en Jack, doe ik in april weer mee met de IJsselloop in samenwerking met Diabeter Deventer. Voor Jack is dat belangrijk. Dat vind ik mooi om te doen.

Wat is uw ultieme droom?

De zorg van een moeder gaat vaak over haar kinderen. Ik hoop dat men over een jaar of 8 heel ver is in de genezing van Diabetes. Dat geeft mijn zoon meer vrijheid en neemt voor iedereen veel zorgen weg. Ik hoop dat alle drie mijn kinderen gelukkig worden en ik zou het mooi vinden, wanneer ze wat ouder zijn, een verre reis met ze te gaan maken.

Wat is uw sterkste kant?

Ik ben zelfverzekerd, daadkrachtig en pak altijd door in alles wat ik doe. Ik hou van snelle acties en beslissingen, niet te lang nadenken, een echte doener. Dat merk ik echt in mijn werk op de Zonnewijzer. We hebben alles snel voor elkaar. Ik probeer dat aan te sturen op deze wijze en het team gaat daar prachtig in mee. Om deze reden hebben we, met name de laatste jaren, een hele mooie school neergezet. Ouders weten de Zonnewijzer goed te vinden, we zijn enorm druk met intakes op school. Ik probeer ook niet krampachtig werk en privé gescheiden te houden. Mijn werk is tegelijkertijd ook wel een beetje mijn hobby. Het loopt door elkaar heen. Ik doe waar ik mij goed bij voel.

Wat laat u liever aan een ander over?

Als ik denk aan een minder sterke kant ben ik wel eens wat ongeduldig, ik houd niet van wachten op welk vlak dan ook. Ik probeer in mijn werk de kaders te scheppen zodat mijn team optimaal kan functioneren en geef ze daarin veel verantwoordelijkheid en vrijheid. De detaillering laat ik graag over aan mijn team, zij zijn daar top in.

Jinek of de Raadkamer?

Jinek, ik vind het een mooie zelfverzekerde vrouw, een vrouw van deze tijd. Ze heeft een brede kennis en weet mensen echt te boeien. Ze kan een confronterende houding hebben en weet gesprekken boeiend te houden.

Van welke muziek wordt u vrolijk?

Muziek heeft altijd een grote rol gespeeld in mijn leven. Mijn ouders vonden het belangrijk dat we allemaal een instrument speelden. Zo hebben de oudsten van het gezin een klassiek instrument gekozen (harp, piano, accordeon, dwarsfluit) en de jongsten een wat moderner instrument (gitaar, drums). Mijn drie jongste broers spelen nog steeds samen in een band The Woof. Ze hebben tijdens het schoolpleinfeest op de Zonnewijzer een aantal keer opgetreden en treden ook veel in Twello en omstreken op.

Muziek waar ik wellicht niet het meeste van hou maar wel vrolijk van wordt is een breed scala van  OMC (How Bizar) tot Pharell  en van Nielson tot The Script. Ik heb er echt een hekel aan als muziek te hard staat. Als ik alleen thuis ben zal ik niet snel muziek op zetten, dan hou ik van rust en stilte om mij heen.

Waar wilt u het interview mee afsluiten?

Ik vind het heel belangrijk dat iedereen er toe doet, daar heb je als mens zelf invloed op. Geniet van je leven en sta eens wat vaker stil bij wat je hebt, niet wat je allemaal nog zou willen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *