Buurtproat met Erik – File

Viering 50-jarig jubileum wijkvereniging Borgele/Platvoet
22 mei 2018
Midzomerfeest Diepenveen
29 mei 2018

SONY DSC

Ik houd van parken, ze geven rust aan de stad. Het is heerlijk om in te flaneren, andere mensen te ontmoeten en te zien genieten, te picknicken, te spelen…
Deventer kent enkele prachtige parken. Ik geniet van het ‘Zandweteringpark’, het ‘Oude plantsoen’, maar mijn absolute favoriet is het ‘Nieuwe Plantsoen’ naast Borgele. Deze ligt bijna in mijn achtertuin, statig in de schaduw van de 48 meter hoge Watertoren. Ik loop er enkele malen per week, liefst in gezelschap van mijn lieve vrouw. Het park is openbaar, bedoeld voor iedereen. Het is genieten van de broedende watervogels, het onstuimige groen wat zich momenteel ontpopt en de rust. Er loopt een weg langs, maar de rust is voelbaar en hoorbaar. Laatst was het wat onrustiger, een woensdagmiddag. Vele kinderen waren aan het spelen en ouders genoten van de voorjaarszon. Er is een kleine speelplek ingericht in het park aan de oever van de vijver. Terug naar de natuur, lijkt het thema te zijn, want veel hout is verwerkt en weinig echte speelapparaten. Zo weinig zelfs dat er een file was ontstaan bij die ene glijbaan. Zien spelen doet spelen, dus iedereen wilde op die ene glijbaan. Een lange rij van kids van verschillende leeftijden en achtergronden, allemaal in rij om even naar beneden te glijden. Het leek zelfs wat grimmig te worden door kinderen die minder geduldig waren. Sommige ouders susten het een beetje, maar lang niet alle ouders waren er bij. Ik mijmer terug naar de vele speeltoestellen die er stonden voordat dit nieuwe thema werd geïntroduceerd. Zou men wat zijn vergeten, waren de speeltoestellen versleten geraakt? Nou, zo lijkt het echt niet! Want een wandeling langs, de veel te grote, gemeentewerf midden in het park leert dat de toestellen er nog zijn! Ik herinner mij nog de uitdagende platte draaischijf waar je heerlijk tempo op kon maken en ja hoor… daar was ie, mijn andere favoriet! Hij lag in een hoek, tegen het hek, eigenlijk voor oud vuil: De wereldbol. Een soort bal, vervaardigd van staal, blauw gespoten rondingen. Een bal waar je in en overheen kon klimmen, wie kent het niet uit zijn jeugd? Het lag daar voor oud vuil, terwijl ze in het park elkander bijna de hersens inramden om een plekje te bemachtigen op de schaarse speeltoestellen die er nu nog staan. Is het geen idee om die wat vergane houten wand, daar waar jeugd zich verveeld verzameld om uit het zicht van iedereen te roken uit de eigen groentetuin, te verwijderen. Als daar die afgedankte en weggemoffelde toestellen worden herplaatst, kan het weer een park worden voor iedereen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *