Column Herman Bakker uitvaartzorg: Nu heeft oma het noot meer koud
Trekkerslep Diepenveen op zaterdag 06 juli
1 juli 2019
Loop jij ook hard voor een goed doel door de bossen van Diepenveen?
1 juli 2019
Laat alles zien

Alexander IJsendorn

Mevrouw Ramos verhuisde in de jaren ‘60 van het warme Spanje naar het koude Nederland. Zij moest erg wennen aan het Nederlandse klimaat. In de winter kon de verwarming niet hoog genoeg staan. Haar kinderen groeiden op in Deventer en mevrouw Ramos probeerde, zo goed en zo kwaad als zij kon, te wennen aan het leven in Nederland. Maar de kou wende nooit. Na het overlijden van haar man verhuisde zij naar een woonzorgcentrum in de binnenstad van Deventer. Daar overleed zij op een druilerige zondagochtend op hoge leeftijd omringd door haar kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen.

De dochters María en Sofía helpen mee met de laatste verzorging. Zij wassen hun moeder en verzorgen haar lichaam met een geurige bodylotion. Mevrouw Ramos krijgt haar mooiste jurk aan en haar grijze haren gaan in een knotje. Tussendoor vertellen de dochters veel over het leven van hun moeder. Hoe zij terug verlangde naar haar sinaasappelboomgaard in Sevilla en naar haar warme Spanje.

De kleinkinderen maken bloemen van crêpepapier in allerlei felle kleuren en leggen die bij oma in de uitvaartkist. Op de rouwkaart en bovenaan de rouwadvertentie komen de woorden ‘’adios madre’’.

De dag van de crematie breekt aan en in een lange stoet rijden wij naar het crematorium. Voor aanvang van de plechtigheid lopen alle belangstellenden langs de geopende uitvaartkist en klinkt er traditionele flamencomuziek. Ook tijdens de plechtigheid is de kist nog steeds geopend. Mevrouw Ramos is er zo nog een beetje bij. Als onderdeel van de plechtigheid wordt de uitvaartkist door de naaste familie gesloten en klinkt er gestemde gitaarmuziek. Ik spreek afsluitende woorden en nodig de belangstellenden, namens de familie, uit voor de condoleance. Geen koffie en cake, maar champagne en tapas.

De familie brengt mevrouw Ramos naar de crematieruimte en zij willen er ook graag bij aanwezig zijn als de uitvaartkist in de crematieoven ingevoerd wordt. Ik ben eigenlijk een beetje verbaasd als ik merk dat Alejandro van 10 jaar en Lucia van 8 jaar meelopen. Het gebeurt niet vaak dat jonge kinderen daar mee naar toe gaan. Ik vraag mij af hoe zij zullen reageren wanneer oma gecremeerd wordt. De ovenist legt gelukkig in eenvoudige bewoordingen uit wat er allemaal gaat gebeuren en Alejandro en Lucia kijken hun ogen uit. Toch wel een beetje spannend. Wanneer de deur van de oven opent en de uitvaartkist door de duwstang automatisch naar binnen geschoven wordt zegt Lucia: “Nu heeft oma het nooit meer koud.”

(de gebruikte namen zijn om privacyredenen gefingeerd)

Alexander IJsendorn (40) is uitvaartleider bij Herman Bakker Uitvaartzorg in Deventer. Maandelijks schrijft hij over hetgeen hij meemaakt. Soms informatief, soms met een lach, soms met traan, maar altijd persoonlijk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

error: Content is protected !!